← Предыдущий раздел: Перечень важнейших сокращений 1 | Оглавление | Следующий раздел: Падежи (Syntaxis casuum) →
Согласование (Syntaxis convenientiae)
Практическая часть | Теоретическая часть
581 ( 416)
1. In Africa major pars ferarum aestāte non bibunt inopiā imbrium (Plin. N. H. 10, 201).
2. Ex minoribus navibus magnă vis emĭnus missă telorum multă Romanis vulnĕra inferebant (Caes. B. C. 2, 6, 3).
3. Juventus delectă, ubi plurimum pericŭli ac timōris ostendebatur, ibi vi majore obsistebant (Liv. 21, 7, 7).
4. Supplicatum iēre cum conjugibus ac libĕris non urbānă multitūdo tantum, sed agrestium etiam (Liv. 22, 10, 8).
5. Equorum pars magnă nantes loris a puppibus trahebantur (Liv. 21, 27, 9).
6. Multas et locis altis posĭtas turres Hispaniă habet, quibus et specŭlis et propugnacŭlis adversus latrōnes utuntur (Liv. 22, 19, 6).
7. Gallorum gens truci cantu clamoribusque variis horrendo cunctă complevĕrant sono (Liv. 5, 37, 8).
8. Juventus in castris militiam discebat magisque in decōris armis et militaribus equis, quam in conviviis, lubĭdinem habebant (Sall. Cat. 7, 4).
9. Magnă multitudo undique ex Gallia perditorum hominum latronumque convenĕrat (Caes. B. G. 3, 17, 4).
582 ( 417)
1. Bonum libĕri, misĕrum orbĭtas; bonum patriă, miserum exsilium, bonum valetūdo, miserum morbus: bonum integrĭtas corporis, miserum debilĭtas: bonum incolŭmis acies, miserum caecĭtas; (Cic. Fin. 5, 28, 84).
2. Omnium rerum mors est extremum (Cic. Fam. 6, 21, 1).
3. Triste lŭpus stabŭlis, matūris frugibus imbres,
Arboribus venti (V. Ecl. 3, 80).
4. Turpis et ridicŭlă res est elementarius senex (Sen. Ep. 36, 4).
5. Credŭlă res amor est (Ov. Her. 6, 21).
6. Divitiae trepĭdant, paupertas liberă res est (Dion. Cato Monost. 24. = Anthol. 716, 24).
583 ( 418)
1. Idem velle atque idem nolle - eă demum firmă amicitiă est (Sall. Cat. 20, 4).
2. Haec est nobĭlis ad Trasumennum pugnă atque inter paucas memorātă populi Romani clades (Liv. 22, 7, 1).
3. Negat Epicūrus,-hoc enim vestrum lumen est (Cic. Fin. 2, 22, 70).
4. In fuga salūtem sperare - eă vero dementiă est (Sall. Cat. 58, 16).
5. Quae apud alios iracundiă dicitur, eă in imperio superbia atque crudelĭtas appellatur (Sall. Cat. 51, 14).
6. Haec inter bonos amicitiă, inter malos factio est (Sall. Jug. 31, 15).
7. Neque is finis pericŭli fuit (Liv. 3, 4, 8).
9. Eă ipsă causă belli fuit, quod rex Romanus quum ipse ditari, tum praeda delenire popularium animos studebat (Liv. 1, 57, 1).
10. Domus non eă, quam pariĕtes nostri cingŭnt, sed mundus hic totus (Cic. Rep. 1, 13, 19).
11. L. Quinctius colebat agrum, quae prata Quinctia vocantur (Liv. 3, 26, 8).
12. Thebae ipsae, quod Boeōtiae caput est, in magno motu erant (Liv. 42, 44, 3).
13. Decem tabularum leges perlātae sunt, qui nunc quoque fons omnis publici privatique est juris (Liv. 3, 24, 6).
14. Haec ună vox omnium est (Cic. Fam. 9, 14, 3).
15. Carcer ille, qui est a crudelissimo tyranno Dionysio factus Syracūsis, quae lautumiae vocantur, in istius (=Verris) imperio domicilium civium Romanorum fuit (Cic. Verr. 5, 55, 143).
584 ( 419)
1. Messis ĕrat primis virides mortalibus herbae (Ov. F. 4, 393).
2. Litterae thesaurum est (Petron. 46).
3. Amantium irae amōris integratio est (Ter. Andr. 555).
4. Contentum suis rebus esse maximae sunt certissimaeque divitiae (Cic. Parad. 6, 3, 51).
5. Quas gerĭtis vestes sordĭdă lană fuit (Ov. A. A. 3, 222).
6. Omnia pontus erat (Ov. Met. 1, 292).
7. Numĭdae possedēre eă loca, quae Numidiă appellatur (Sall. Jug. 16, 11).
8. Manlio Vejentes provinciă evēnit (Liv. 2, 54).
9. Divitiae bonum non sunt (Sen. Ep. 87, 28).
10. Captīvi militum praedă fuerunt (Liv. 21, 15, 1).
11. Gaudia princĭpium nostri sunt, Phoce, dolōris (Ov. Met. 7, 796).
12. Dos, Pamphĭle, est decem talenta (Ter. Andr. 950).
585 ( 420)
1. Et ego et tu periimus (Pl. Most. 364).
2. Uno meo fato et tu et omnes mei corruistis (Cic. Ep. ad Qu. fr. 1, 4).
3. Experti in vicem sumus ego et fortuna (Tac. Hist. 2, 47, 4).
4. Meruimus et ego et pater de vobis et republica (Plaut. Amph. 39).
5. Te uterque ego atque hic oramus (Plaut. Cas. 371).
6. Ego ac tu simplicissime inter nos hodie loquĭmur (Tac. Hist. 1, 15, 26).
7. Pater, ego, fratres mei pro vobis arma tulĭmus (Liv. 37, 53, 24).
8. Sustulĭmus manūs et ego et Balbus (Cic. Fam. 7, 5, 2).
9. Eum adulescentem ego et frater meus propter ejus suavissimos atque optimos mores amamus (Cic. Phil. 3, 7, 18).
10. Et ego et Cicero meus flagitabit (Cic. Att. 4, 18, 5).
586 ( 421)
1. In nostra acie Castor et Pollux ex equis pugnare visi sunt (Cic. N. D. 2, 2, 6.)
2. Uxor ac libĕri amplexi, fletusque, ab omni turba muliĕrum ortus, et comploratio sui patriaeque fregēre tandem virum (=Coriolanum) (Liv. 2, 40, 9).
3. Rex regiăque classis unā profecti (sunt) (Liv. 21, 50, 11).
4. Veneno absumpti (sunt) Hannibal et Philopoemen (Liv. 39, 52, 8).
5. Augustus Octaviānus et ante eum Gajus Caesar sub dictatūrae nomine atque honore regnāvērunt (Eutrop. 1, 12).
6. Ipse dux cum aliquot principibus capiuntur (Liv. 21, 60, 7).
7. Bocchus cum peditibus postremam Romanorum aciem invādunt (Sall. Jug. 101, 5).
8. Syphax regnumque ejus jam in Romanorum erant potestāte (Liv. 28, 18, 7).
9. Ad rivum eundem lupus et agnus venĕrant, siti compulsi (Phaedr. 1, 1, 1).
10. Trōjă simul Priămusque cadunt (Ov. Met. 13, 404).
587 ( 421)
1. Labor voluptasque, dissimillimă naturā, societāte quādam inter se naturāli sunt juncta (Liv. 5, 4, 4).
2. Non cibus nobis, non umor, non vigiliă, non somnus sine mensūra quadam salubria sunt (Sen. Nat. quaest. 6, 2, 3).
3. Alliciunt somnos tempus motusque merumque (Ov. Fast. 6, 681).
4. Omnes labōres et pericŭla consuētă habeo (Sall. Jug. 85, 7).
5. Stultitiam et timiditatem et injustitiam et intemperantiam dicimus esse fugiendă (Cic. Fin. 3, 11, 39).
6. Iră et avaritiă imperio potentiora erant (Liv. 37, 32, 13).
7. Victis arma et equi adempti (sunt) (Justin. 1, 7, 12).
8. Secundae res, honores, imperia, victoriae fortuītă sunt (Cic. Off. 2, 6, 20).
9. Famă atque fortună eorum pares sunt (Sall. Cat. 51, 12).
10. Murus et portă de caelo tactă erant (Liv. 32, 29, 1).
11. Juventutem luxuriă atque avaritiă cum superbiā invasēre (Sall. Cat. 12, 2).
12. Nullă sors longă est; dolor ac voluptas
Invĭcem cedunt; brevior voluptas (Sen. Thy. 595).
13. Ubi paria sunt pericŭlum ac praemium, et secundis rebus amplior est fructus, et adversis solacium majus (Curt. 9, 6, 10).
588 ( 421)
1. Tuă mater et soror deprecatur pro pueris (Cic. Ep. ad Brut. 1, 12, 2).
2. Senatus et populus Romanus beneficii et injuriae memor esse solet (Sall. Jug. 104, 5).
3. Homērus fuit et Hesiŏdus ante Romam condĭtam (Cic. Tusc. 1, 1, 3.)
4. Senatus et C. Fabricius perfŭgam Pyrrho dedĭdit (Cic. Off. 1, 13, 40).
5. Cur Lysias et Hyperīdes amatur? (Cic. Brut. 17, 68).
6. Mater tuă et soror a me Quintoque fratre diligĭtur (Cic. Att. 1. 8, 1).
7. Conclāmat vir paterque (Liv. 1, 58, 12).
8. Mago cum omnibus fere armatis refugĕrat (Liv. 26, 46, 8).
589 ( 421)
1. Nunc mihi nihil libri, nihil littĕrae, nihil doctrīnă prodest (Cic. Att. 9, 10, 2).
2. Cingetorīgi principātus atque imperium est tradĭtum (Caes. B. G. 6, 8, 9).
3. Ad corporum sanationem multum ipsă corpora et natură valet (Cic. Tusc. 3, 3, 5).
4. Quum tempus necessitasque postŭlat, decertandum manu est, et mors servitūti turpitudinique anteponendă (Cic. Off. 1, 23, 81).
5. Caedes ac tumultus erat in castris (Liv. 10, 20, 10).
6. Ambo consules omnisque Romană vis in Etruscum bellum inclīnat (Liv. 10, 20, 1).
7. Arx Romae Capitoliumque in ingenti pericŭlo fuit (Liv. 5, 47, 1).
8. Parentes carissimos habere debemus, quod ab iis nobis vită, patrimonium, libertas, civitas tradĭtă est (Cic. Post red. in sen. 1, 2).
9. Omnes, qui gloria famāque ducuntur, mirum in modum assensio et laus, a minoribus etiam profectă, delectat (Plin. Ep. 4, 12, 6).
10. Etiam gloriă ac virtus infensos habet (Tac. Ann. 4, 33, 22).
11. Labor et aestus mollia corpora Gallorum decēdĕre pugnā coëgit (Liv. 34, 47, 5).
← Предыдущий раздел: Перечень важнейших сокращений 1 | Оглавление | Следующий раздел: Падежи (Syntaxis casuum) →